Ψωρίαση, αντιμετώπιση & θεραπεία.

ΨΩΡΙΑΣΗ

Ένα πολύ καλό παράδειγμα της επίδρασης που μπορεί να έχει η ψυχολογία του ασθενούς στην δερματική πάθηση είναι η ψωρίαση.

Ορισμένες παθήσεις κοστίζουν πολύ συναισθηματικά και κοινωνικά σε αυτούς που τη φέρουν. Μια από αυτές είναι και η ψωρίαση.

Πρόκειται για μια χρόνια φλεγμονώδη απολεπιστική δερματοπάθεια μη μεταδοτική, που εμφανίζεται κυρίως σε άτομα με γενετική προδιάθεση.

Εναλλάσσονται φάσεις έξαρσης και φάσεις ύφεσης της νόσου.

 

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Το ποσοστό των ατόμων που πάσχουν από τη νόσο εκτιμάται στο 2-3%.

Εμφανίζεται τόσο σε γυναίκες όσο και σε άνδρες. Εμφανίζεται κατά μέσο όρο σε εφήβους ή σε νέους ενήλικες.

Παρατηρείται ένα ποσοστό κληρονομικότητας το οποίο είναι σημαντικότερο όταν τη νόσο τη φέρει ο πατέρας.

ΕΠΙΒΑΡΥΝΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

Το άγχος, ένας τραυματισμός του δέρματος, ορισμένα φάρμακα όπως οι β-blockers και το λίθιο, το κάπνισμα, το αλκοόλ καθώς και οι λοιμώξεις του αναπνευστικού είναι οι κυριότεροι παράγοντες έκλυσης ή επιδείνωσης της ψωρίασης.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Στην οξεία φάση της η ψωρίαση χαρακτηρίζεται από ερυθηματολεπιδώδεις πλάκες λίγο ή πολύ επηρμένες, καλά περιγεγραμμένες και καλυμμένες από άφθονα αργυρόχροα λέπια.

Τα λέπια είναι συνήθως μεγάλων διαστάσεων και παχιά, ξεκολλούν όμως εύκολα. Μετά το ξύσιμο μένει μια κόκκινη στιλπνή κηλίδα που ματώνει εύκολα.

Οι δερματικές βλάβες συνοδεύονται από κνησμό στο 70% των περιπτώσεων.

Τα πιο συχνά σημεία εμφάνισης των βλαβών είναι τα σημεία τριβής (αγκώνες, γόνατα, οσφυϊκή χώρα), το τριχωτό της κεφαλής, οι παλάμες, τα πέλματα, τα νύχια οι βλεννογόνοι υμένες και οι πτυχές.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η επιλογή της αγωγής εξαρτάται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων καθώς και από τα σημεία εμφάνισης των βλαβών.

Κοινός στόχος όλων των θεραπειών κατά της ψωρίασης που επιλέγει ο δερματολόγος είναι η διακοπή και στη συνέχεια η ομαλοποίηση της ανανέωσης των κερατινοκυττάρων της επιδερμίδας.

Η τοπική αγωγή σε μονοθεραπεία ή και σε συνδυασμό για τις πιο ήπιες μορφές περιλαμβάνει κορτικοστεροειδή, ανάλογα της βιταμίνης D3, ρετινοειδή και/ή κερατολυτικά.

Η συστηματική αγωγή περιλαμβάνει ρετινοειδή (ακιτρετίνη), ανοσοκαταστολείς (μεθοτρεξάτη, κυκλοσπορίνη), βιολογικές θεραπείες (efalizumab, ustekinumab, infliximab, adalimumab, etarnecept) και σε ορισμένες περιπτώσεις φωτοθεραπεία.