Τα οστά είναι ένας ζωντανός ιστός ακριβώς όπως τα νεφρά, η καρδιά, και τα άλλα όργανα του σώματος. Αποτελούνται από σκληρό εξωτερικό κέλυφος και από σπογγώδες εσωτερικό πλέγμα ιστού, που αναδιαμορφώνεται και ανακατασκευάζεται συνεχώς.

Σ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας, τα οστά υφίστανται συνεχώς ένα είδος αποδόμησης και ανακατασκευής για να προσαρμοστούν σε καινούργιες μηχανικές συνθήκες που δημιουργούνται με την πάροδο του χρόνου.

Η συνεχής αυτή ανακατασκευή, αποσκοπεί τόσο στην αποκατάσταση και διατήρηση της ανατομικής και λειτουργικής ακεραιότητας τους, αντιμετωπίζοντας έτσι την οποιαδήποτε φθορά – ζημιά που συνεχώς προκαλείται, όσο και στην διατήρηση της μέγιστης οστικής μάζας. Έτσι, μέσα σε 9-10 χρόνια έχει γίνει πλήρης αντικατάσταση όλου του οστίτη ιστού. Η διαδικασία αυτή της αποκατάστασης του φθαρμένου, με νέο οστό αποκαλείται ¨ανακατασκευή¨.

Τα οστά δεν βρίσκονται ποτέ σε μεταβολική αδράνεια. O κακός μεταβολισμός των οστών είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την απώλεια της οστικής πυκνότητας και οδηγεί σε οστά που είναι ασθενέστερα και πιο επιρρεπή σε κατάγματα. Αυτή η μεταβολική διαδικασία ρυθμίζεται από τους οστεοβλάστες (κύτταρα που οικοδομούν τα οστά) και τους οστεοκλάστες (κύτταρα που αποδομούν το οστά). Οι οστεοβλάστες παράγουν μια πρωτεΐνη που ονομάζεται οστεοκαλσίνη, και είναι πρωτεΐνη εξαρτώμενη από τη βιταμίνη Κ που δεσμεύει το ασβέστιο με τη μήτρα του οστού και χτίζει υγιή οστά. Αλλά η οστεοκαλσίνη χρειάζεται επαρκή ποσότητα βιταμίνης Κ2 για να ενεργοποιηθεί. Όσο η δραστηριότητα σχηματισμού οστού είναι μεγαλύτερη από την αποδόμηση του οστού, η διαδικασία της διατήρησης υγιών οστών διατηρείται υπό έλεγχο.

Ωστόσο, όταν αυτή η λεπτή διαδικασία δεν είναι σε ισορροπία, τα οστά γίνονται αδύναμα και εύθραυστα. Η ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της ανεπάρκειας βιταμίνης Κ2 και στην εξασθενημένη υγεία των οστών, έχει αποδειχθεί τόσο σε εργαστηριακές όσο και κλινικές μελέτες.

Έχει βρεθεί ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης Κ2 οδηγεί σε ένα μειωμένο επίπεδο ενεργοποιημένης οστεοκαλσίνης, η οποία με τη σειρά της αυξάνει τον κίνδυνο για εύθραυστα οστά.

H K2 είναι ένας συμπαράγοντας για ένα ένζυμο που καλείται γάμμα -γλουταμύλ-καρβοξυλάση. Αν δεν υπάρχει επαρκής ποσότητα Κ2, το ένζυμο δεν ενεργοποιείται για μία βιοχημική αντίδραση που λέγεται καρβοξυλίωση. Η καρβοξυλίωση ενεργοποιεί έναν αριθμό πρωτεινών που είναι απαραίτητες για υγιή οστά. Αν δεν ενεργοποιήσει η Κ2 το ένζυμο που ενεργοποιεί τις πρωτείνες που ρυθμίζουν που θα πάει το ασβέστιο, αυτές δεν λειτουργούν. Και το ασβέστιο καταλήγει σε αρτηρίες,νεφρά,καρδιά κ.λ.π και όχι στα κόκκαλα.

Οι πρωτείνες αυτές καλούνται γάμμα -καρβονυλ - γλουταμικές πρωτείνες ή G.L.A πρωτείνες. Μία από αυτές είναι η οστεοκαλσίνη, που η δουλειά της είναι να προσελκύσει τα μόρια του ασβεστίου που υπάρχουν στην κυκλοφορία και έπειτα να τα αγκυροβολήσει στα κόκκαλα σαν κρύσταλλα υδροξυαπατίτη.

Αν ενεργοποιηθεί πολύ λίγη οστεοκαλσίνη, τότε μόνο πολύ λίγο από το διαθέσιμο ασβέστιο που υπάρχει στην κυκλοφορία θα καταλήξει στα οστά.

Η Κ2 είναι ακόμη υπεύθυνη για την ενεργοποίηση μιας άλλης βασικής πρωτείνης. που καλείται matrix G.L.A πρωτείνη και προλαμβάνει την εναπόθεση ασβεστίου σε μαλακούς ιστούς. Όταν η Κ2 είναι πολύ χαμηλή, η πρωτείνη αυτή είναι εκτός χρήσης.

Έτσι το ασβέστιο που καταναλώνουμε και θέλουμε να πάει στα οστά, πάει όπου δεν θέλουμε, γίνεται ασβεστοποίηση και δεν ανακυκλώνεται το ασβέστιο. Τα οστά εναποθηκεύουν και προμηθεύουν ασβέστιο για τις ανάγκες του οργανισμού και αποτελούν (μυελός των οστών) μαζί με το ήπαρ και τη σπλήνα την κύρια πηγή αιμοποίησης.

Χρήση: 1 κάψουλα την ημέρα μετά το γεύμα